#5 Dia de los Muertos

Eind oktober, begin november is de periode van het jaar wanneer overal ter wereld de doden worden herdacht.

Vanuit de Verenigde Staten is Halloween naar onze contreien overgewaaid. Oorspronkelijk was het feest een combi van oudjaar vieren en de doden herdenken. Het trick or treat roepen aan de huizen kan dus vergeleken worden met ons nieuwjaar zingen.

Hier bij ons is met Halloween enkel de wansmakelijke versieringen en de bijhorende verkleedpartijen te zien. Een leeg feest dus.

De gelovigen onder ons vieren al jaren op 1 en 2 november Allerheiligen en Allerzielen, herdenken van heiligen en doden.

In New Orleans hebben ze hun voodoo feest gelinkt aan carnaval, in Haïti hebben de voodoosi hun karretje aan Allerheiligen en Allerzielen gehangen. Daar belijden de voodoosi hun rituelen vermomd als skelet.

The Rolling Stones hebben zich hier laten inspireren voor hun Voodoo Lounge plaat.

In Mexico heet de dodenherdenking dan Dia de los Muertos, dag van de doden. Ook zij gaan vermomd in skeletpakken op stap. Ze trekken daar naar de kerkhoven om op de graven van hun overleden geliefden te feesten, te drinken en te zingen. Zij geloven dat de geesten daar bijeen komen. Dat vind ik nog wel een mooi gegeven. De mooie animatie film “Coco” uit de Disney-Pixar stal laat zien hoe het in zijn werk gaat.

Mark Lanegans Phantom Radio haalt duidelijk zijn inspiratie bij Dia de los Muertos.

In de metal zijn platen met skulls geen eigenaardigheid. In andere genres moet een mens al eens verder kijken. Maar kijk met zowel het donkere doch wondermooie I See a Darkness van Bonnie Prince Billy als de synth klassieker van Jean Michel Jarre komen we al ver.

Als kersenpit op de skull taart koos ik voor het veelzeggende “For Ever” van onze eigen Eriksson Delcroix, het debuut van dit liefdespaar!

Uw popkenner

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.